Boeren weg, miljoen huizen bouwen, natuur terug

Hoe vaak krijg ik niet te horen: Wat is dan de oplossing? Ik kan me herinneren dat ik toen ik in de jaren zestig mijn eerste actiegroep had, ook altijd werd geconfronteerd met de vraag: Wat is dan je alternatief? Morrend begonnen we dan als tieners en twintigers te verzinnen hoe de wereld er uit moest zien. Vaak verzandden we in ‘het socialisme’ of ‘communisme’ hoewel ik daar als anarchist nooit veel in zag.

 

Wat is dan de oplossing? Tegenwoordig zijn er voor elk wereldprobleem meerdere alternatieven in omloop die in theorie een perfecte oplossing bieden. Ik zal een voorbeeld noemen dat niet één maar meteen een stuk of wat problemen in ons land oplost. Het komt van Iman Stratenus en Folef van Nispen achter de website natuurrijknederland. Een soort deltaplan voor Nederland. Het idee is simpel. Maak de helft van Nederland natuurgebied. Koop het grootste deel van de boeren uit. Die kunnen nu alleen met subsidie overleven terwijl 75% van wat ze aan voedsel verbouwen naar het buitenland wordt geëxporteerd. Nu is Nederland voor 66% landbouwgrond, 19% is bebouwd en slechts 15% is natuur. Slechts een paar procent van de werkgelegenheid en welvaart wordt gegenereerd op twee-derde van onze grond.

 

De mannen hebben alles doorgerekend. De 100 miljard die het uitkopen van de boeren op 1,2 miljoen hectares kost kan worden terugverdiend door een gedeelte van de grond te bestemmen als bouwgrond (winst een paar honderd euro per vierkante meter). Daar kunnen een miljoen goedkope duurzame huizen voor starters op worden gebouwd. Door de aanplant van bomen verdienen we emissierechten, we produceren biomassa voor schone energie, we krijgen een gezonder klimaat en er zijn overal natuurgebieden waar we makkelijk met anderhalve meter afstand van elkaar kunnen wandelen. Ook hoeft de grondwaterstand niet meer op de boeren te worden afgestemd. Kortom, meerdere gigantische problemen opgelost op een budget-neutrale manier.

 

Waarom dit soort ideeën die een nieuw soort werkgelegenheid scheppen, wereldproblemen oplossen door geen enkele partij worden omhelsd blijft een raadsel. Nee, Wiebes en Wopke willen groei met hun 20 miljard. En de kamer is volkomen verdeeld over wat het alternatief is.

 

Een minuut voor twaalf: omarm de alternatieven

Waarheden over Trump en Biden

Een welkome afwisseling in het nieuws dat voor 80% wordt beheersd door corona: het debat Trump-Biden. Wat het debat zelf betreft sluit ik me aan bij de termen die deskundigen eraan toedichten: een kroeggevecht, niet presidentieel waardig gekissebis, bejaarde pubers, een schande voor de USA etc. Twee dingen begonnen me steeds meer te verbazen toen ik probeerde het hele debat uit te kijken. Ten eerste dat vier jaar geleden bijna 60 miljoen Amerikanen voor een liegende labbekak hebben gestemd en (erger nog) dat hij nog steeds kans maakt om opnieuw te worden gekozen. Ten tweede hoe is het mogelijk is dat er uit alle 28 kandidaten voor de democratische kandidatuur gekozen is voor een vermoeid-ogende suffe man met de uitstraling van een pissebed.

 

Toen bedacht ik: dit is de tand des tijds. Ik realiseer me dat Baudet, Wilders en het foute deel van de VVD- en CDA-achterban inmiddels ook genoeg stemmen hebben om Trumpachtige toestanden in Nederland te beginnen. En dat de Klavers, Kagen, Marijnissen en Aschers net als Biden, te weinig charismatisch het sociale alternatief verdedigen. Terwijl we toch al sinds Fortuyn weten dat we het populisme niet kunnen stoppen met Melkertachtige arrogantie.

 

Domheid en leugens zijn het gif waar we de afgelopen twee decennia mee hebben te kampen. Kwaliteitsmedia zoals bv de NYT, CNN en de Washington Post worden weggezet als oplichters. Twitter (zonder fact check) wordt als belangrijkste medium gebruikt. De leugens en valse beweringen van Trump zijn volgens the Guardian de 20.000 gepasseerd. En nog lijken er tientallen miljoenen Amerikanen bereid om op deze gek te stemmen. Dat is de domheid. De domheid die ook in Nederland een studentikoze praatjesmaker en een geblondeerde roeptoeter een schare van volgelingen heeft bezorgd.

 

Maar op hen afgeven maakt ze alleen maar sterker. Het progressieve deel van Nederland leeft in een bubbel. Ik heb in mijn omgeving geen klimaatsceptici, geen mensen die ervoor zijn vluchtelingen te weren, die vinden dat de rijken nog minder belasting hoeven te betalen. Ik ken ze niet, kom ze niet tegen en ze lezen ook Joop.nl niet. Want ook ik leef in een bubbel.

 

 

Een minuut voor twaalf: bestrijdt domheid en leugens

Spijt, berouw, excuses, schei eens uit Femke Halsema

Ik heb geen spijt van het slavernijverleden. Noch berouw. En ik ga er ook mijn excuses niet voor aanbieden. Ik had een moeder die altijd wilde dat ik mijn excuus aanbood, ook als ik iets niet gedaan had of onterecht vond. Dat weigerde ik ook en kon dan rekenen op de matteklopper. Ik ga ook mijn berouw niet tonen over de holocaust, de Armeense genocide, de politionele acties in Indonesië. Allemaal verschrikkelijk maar ik was er niet bij en als ik dat wel was had ik me er (hopelijk) tegen verzet.

 

Ik heb wel berouw over alle cacao en chocolade die ik heb geconsumeerd die niet slaafvrij was. En alle niet-biologische katoen die ik heb gebruikt, geoogst door katoenarbeiders die over de kling zijn gejaagd op de katoenvelden en veel te jong tengevolge van de pesticiden zijn overleden. Over de T-shirts die ik vroeger te goedkoop kocht, die door kinderhandjes in sweatshops in elkaar zijn genaaid voor een dagloon van 50 dollarcent. Over het feit dat ik nog steeds vlees eet, terwijl er mensen worden afgebeuld in Afrikaanse landen om op grote plantages voer te produceren voor onze varkens. Over de palmolie die nog steeds in zoveel producten zit verstopt die ik eet, terwijl de arbeiders in de Congo op de plantages als slaven worden behandeld. Over al de houten meubels die ik heb gekocht zonder na te denken over de arbeidsomstandigheden van de arbeiders die de bomen rooien.

 

Ik heb spijt dat ik ooit wel eens gestemd heb. Wel op een linkse partij, maar die zijn evengoed medeverantwoordelijk voor alle (semi)slavernij waaraan we ons nog steeds schuldig maken door voor veel te weinig geld, grondstoffen, halfproducten en producten te kopen waar mensen onder mensonterende omstandigheden en een fooi voor krom hebben gelegen. Door te bezuinigen op ontwikkelingssamenwerking. Door mee te werken aan handelsverdragen en subsidiesystemen die deze gruwelijke ongelijkheid in stand houden. Door multinationals hun gang te laten gaan met deze praktijken.

 

Nee, laten ze in Amsterdam maar lekker blijven discussiëren over of ze spijt hebben, misschien ook wel berouw, om vervolgens te kijken of we misschien ook wel excuses moeten aanbieden. “Die moeten dan wel betekenis krijgen,” meldt de burgermeester van 020.

Nou Femke Halsema, als u denkt dat dit soort hoofdbuigingen helpt om het huidige racisme uit te bannen en dat in de toekomst uw politie mijn zwarte kleinzoon niet meer een knie in zijn nek zet terwijl mijn blonde zoon gewoon door mag rijden, moet u maar diep buigen. In mijn opinie kunnen we beter het slavernijheden oplossen en racisme op een minder theoretische manier bestrijden.

 

 

Een minuut voor twaalf: slavernij begint bij jezelf