Bomen uitverkocht dankzij Shell, Microsoft en Easyjet

Goed nieuws voor de planeet. Alle boomplant-projecten zijn uitverkocht. Misschien zijn er links of rechts nog wat kleine bosjes in aanplant te koop, maar de markt is overdonderd door grote bedrijven. Ik werd vandaag door iemand die in die wereld zit op deze bijzondere ontwikkeling gewezen: grote bedrijven hebben de laatste jaren de weg gevonden naar het planten van bomen om CO2 tegen te gaan. Natuurlijk ook om emissie-rechten op te kopen en goede sier te maken, maar dat terzijde.

 

Microsoft gaat nog het verst. Ze gaan behalve hun huidige uitstoot ook de CO2 die ze in hun hele geschiedenis de lucht in hebben gespoten compenseren.

 

Easyjet is vorig jaar begonnen met het compenseren van de CO2 uitstoot, zonder de klant daarvoor te laten betalen. Hun klantwaardering steeg in een dag 8% (normaal jaren werk voor een marketing-afdeling).

Shell heeft miljarden bomen nodig om de uitstoot van alle fossiele brandstoffen die het maakt te compenseren. Het verleden zullen ze wellicht buiten beschouwing laten. Bovendien laat Shell het de klanten zelf betalen. Er waren zoveel klanten bereid om een cent extra te betalen aan de pomp, dat Shell behoorlijk moeite moet doen om de – door de klanten betaalde – anderhalf miljoen bomen te kunnen planten.

 

Laten we positief blijven. Nu de bestaande boomprojecten zijn uitverkocht moeten er wel nieuwe komen.  Dat is nog niet zo eenvoudig. Want juist in de gebieden die in het verleden zijn kaalgeslagen en verworden tot woestijn of andere onvruchtbare gebieden valt het niet mee om nieuwe boompjes te planten en te laten groeien. Een voorbeeld is het Great Green Wall project. Het idee om een 7600 kilometer lange corridor van bomen in de subsahara aan te brengen wordt al gedeeltelijk uitgevoerd (we schreven er al over op Difweb). Er komen steeds meer innovaties die woestijnen kunnen terugveranderen tot leefbare gebieden.

 

Als we 2.000.000.000.000 bomen planten (2 triljoen) zou de volledige CO2 uitstoot van de wereld worden gecompenseerd. Het kan een mooi kantelpunt zijn.

 

 

Een minuut voor twaalf: 2 triljoen bomen is eigenlijk best te doen

 

 

 

IJSKAP ANTARTICA, DE NIEUWE BEDREIGING

“Het kantelpunt” werd afgelopen zaterdag breed uitgemeten in het NRC. Het ging niet over corona. Ook daarmee zitten we op een kantelpunt maar dat dient echter hooguit als voorbeeld voor een groter probleem. Nature publiceerde vorige week een onderzoek over het sprongsgewijze smelten van de ijskap op Antartica. Eerder al kwamen er signalen over Groenland en de noordpool en ergens in de nabije toekomst ligt een kantelpunt. Daarna is de melt down onomkeerbaar en kunnen we alleen nog maar een plek zoeken waar we de voeten drooghouden. En na de klimaatverandering dreigt het afbreken van de biodiversiteit. De voedselketens die breken en de mensheid bedreigen.

 

Het is moeilijk om over klimaat en biodiversiteit te praten zonder te te verzanden in doem-praatjes. Als je naar de kaart kijkt van National Geographic zie je wat er van de wereld overblijft als de zeespiegel 65 meter stijgt. Valt eigenlijk best nog mee. Okay Nederland is geheel verdwenen net als Denemarken, Bangladesh en duizenden eilanden in Oceanië. Maar veel landen verliezen maar tien tot twintig procent. De gemiddelde temperatuur op de wereld wordt 27 graden in plaats van de 13 graden nu. Klinkt ook niet onaardig. Als je dan nog in aanmerking neemt dat een flink deel van de wereldbevolking uitsterft door honger veroorzaakt door de vernietiging van de biodiversiteit komt alles weer op zijn pootjes terecht.

Zou je denken?

 

Het is natuurlijk verdomd moeilijk voor politici – die denken in termijnen van vier jaar – om echt met de verre toekomst bezig te zijn. Het lukt niet eens om mensen mee te krijgen voor directe dreigingen zoals een pandemie. Dus waarom zou je je impopulair maken met een plan om een positief kantelpunt af te dwingen.

 

Ik blijf nog wel doorroepen dat we ook zelf een ander kantelpunt kunnen maken. Dat we de wereld binnen enkele jaren geheel anders moeten gaan inrichten om verdere klimaatverandering en afbraak van de biodiversiteit te voorkomen.  De verleiding is groot om te denken “na mij de zonvloed”. Om mijn bezittingen te verkopen en er ergens hoog en droog op los te leven. Het is een minuut voor twaalf maar dat is best nog wel een aantal jaren gerekend op de 200.000 jaar dat we als mens op deze aarde lopen.

 

 

Een minuut voor twaalf: laten we ons eigen kantelpunt maken